KWS Ayçiçeği - Hibrit çeşitler hakkında bilgi

Asteraceae familyasına ait olan ayçiçeği, yağlı tohum bitkileri arasında yer alan bir bitkidir. Tohumlarında yüksek oranda protein ve ayçiçeği yağı bulunur. Farklı iklim koşullarında yetiştirilebilir ve yüksek verimli bir bitkidir.

Ayçiçeği tarımında ekim nöbeti hastalıkları ve zararlıları önlemek için önemlidir. Bir tarlaya ayçiçeği üst üste ekilmemelidir. Toprak yapısının korunması için ön ekim olarak buğday, arpa ve baklagiller tercih edilmelidir. Düzenli rotasyon ile ayçiçeğinin verimi artırılarak tohum ve yağ kalitesi korunabilir.

Ayçiçeği tarımında gübreleme, tohumun yüksek verimi ve yağ dengesinin korunması için büyük öneme sahiptir. Bitkinin azot, fosfor ve potasyum ihtiyacı bulunmaktadır. Fosfor ve potasyum genelde ekim öncesi taban gübresi olarak işlenmelidir. Azot ise bitkinin erken gelişim ve saplanma dönemlerinde iki aşama olarak uygulanır. Toprak analizleri sonuçlarına göre yapılan gübrelemelerle ayçiçeği verimi ve yağ kalitesi korur.

Ayçiçeği bitkisinde çiçeklenme ve dane dolum dönemleri bitkinin en çok suya ihtiyaç duyduğu dönemlerdir. Sulama için damla ve yağmurlama sistemi tercih edilir. Zamanında ve yeterli sulama yapıldığında tohum verimi arttırılmış olur. Fakat ülkemizde Ayçiçeği tarımı yapılan alanların çoğunda sulama imkanı olmadığından susuz(yağmur) yetiştiricilik yapılmaktadır.

Mildiyö (köse) hastalığı, Orobanş (Orobanche spp.) paraziti ve vertisilyum solgunluğu ayçiçeği yetiştiriciliğinde yaygın olarak görülür. Zararlı olarak ise bozkurtlar, tel kurdu ,yaprak bitleri ve ayçiçeği güvesi yaygındır. Zararlı ve hastalıklarla mücadele için ekim nöbeti, dayanıklı tohum seçimi ve zamanında yapılan fungusit ve insektisit uygulamaları önem taşır.

Ayçiçeği bitkisinin hasadı, genellikle Temmuz - Ekim ayları arasında yapılır. Bu aylar tohumların olgunlaşıp sertleştiği ve saplarının kahverengileşmeye başladığı dönemdir. Hasat esnasında biçerdöver kullanılır.