Pleśń śniegowa

Microdochium nivale to jeden z ważniejszych pasożytów siewek żyta ozimego.

(Microdochium nivale)

Znaczenie

Pleśń śniegowa (Microdochium nivale) to jedna z wielu chorób grzybowych zbóż i jest uważana za najgroźniejszą chorobę złego zimowania. W szczególnych warunkach przy wysokiej wilgotności atmosferycznej i akumulacji CO₂ pod długotrwałą pokrywą śnieżną, Microdochium nivale może prowadzić do poważnych uszkodzeń w obsadzie roślin i w skrajnych sytuacjach może znacznie obniżyć plon ziarna.

Objawy choroby

Infekcja następuje już jesienią za pośrednictwem resztek pożniwnych lub poprzez materiał siewny
Placowo, w lukach łanu występują bardzo zdrobniałe rośliny, pokryte watowatą grzybnią o barwie białoróżowej lub skręcone siewki przypominające kształt korkociągu
Pod koniec zimy lub wczesną wiosną, po stopnieniu śniegu występują placowe wypadnięcia roślin oraz obumieranie pojedynczych roślin w łanie. W przypadku wysokiej wilgotności powietrza, rośliny są pokryte brudnobiałą, szarobrązową lub różowawą grzybnią, która przy słonecznej i wietrznej pogodzie zanika
Zakażenie liści objawia się pojawieniem się stosunkowo dużych, początkowo szarozielonych mokrych nalotów złożonych z grzybni i zarodników konidialnych o barwie białoróżowej. Infekcja pochew liściowych jest również możliwa.
Przy silnych przebiegach choroby, porażony zostaje również węzeł krzewienia, co często prowadzi do zamierania roślin. Rośliny, które mimo głębokiej infekcji przeżyją, zwykle odznaczają się spowolnionym wzrostem i wykształcają bardzo drobne ziarno.

Korzystaj z narzędzi myKWS

REJESTRACJA

Działania zapobiegawcze

Wszystkie niżej wymienione działania, korzystnie wpływają na ograniczenie wystąpienia pleśni śniegowej, a także problemów wynikających z infekcji młodych roślin tym patogenem.

Odpowiedni płodozmian – unikanie uprawy zbóż „po sobie”.
Dobrze przygotowane łoże siewne, starannie zagospodarowane resztki pożniwne, skuteczna walka z samosiewami zbóż oraz chwastami jednoliściennymi.
Stosowanie wysokiej jakości materiału siewnego, zaprawionego skutecznym preparatem fungicydowym.
Siew wykonany w terminie agrotechnicznym – unikanie ekstremalnie wczesnych siewów.
Stosowanie optymalnych norm siewu, adekwatnych do terminu siewu, jakości przygotowania łoża siewnego,.
Realizacja siewu zbóż na odpowiedniej głębokości – nie siać zbyt głęboko.
Unikanie późnojesiennej aplikacji herbicydów w uprawach z późnych terminów siewu (aplikacja we wczesnych fazach rozwojowych w niekorzystnych warunkach temperaturowych).
W rejonach o długim zaleganiu okrywy śnieżnej unikać uprawy zbóż po trawach lub po przedplonach zbożowych.
Wczesne nawożenie N wiosną.