• beratung_aussaat_bodenbearbeitung_bodenbearbeitung_mais.jpg
    Uprawa roli w uprawie kukurydzy

Najważniejsze fakty dotyczące uprawy roli – kluczem do Twojego sukcesu w uprawie kukurydzy!

Aby uprawy mogły w pełni wykorzystać swój potencjał genetyczny, gleba musi być optymalnie przygotowana dla rozwoju roślin. Dlatego też uprawa i jej różne aspekty mają szczególne znaczenie.

KWS zebrał najważniejsze aspekty uprawy roli.

Źródło: KWS SAAT SE & Co. KGaA

Źródło: KWS SAAT SE & Co. KGaA

1. Odpowiednia wartość pH – niezbędna dla Twojego sukcesu!

Utrzymanie „właściwej” wartości pH jest niezbędne do osiągnięcia wysokich plonów i ich jakości również w przypadku uprawy kukurydzy. Wartość pH dostarcza informacji na temat potrzeby wapnowania gleby. Potrzeba wapnowania zależy od aktualnej wartości pH, zawartości próchnicy i typu gleby. Wczesnowiosenne i przedsiewne nawożenie szybko działającymi rodzajami wapna okazały się godne polecenia w przypadku niskiego odczynu gleby i zastosowania szybkodziałającego nawozu wapniowego, np. kredy nawozowej.

2. Właściwa temperatura zapewnia sukces – wymagania temperaturowe kukurydzy

Wahania temperatury są większe na glebach lekkich niż na glebach ciężkich. Szczególnie zimne okresy w fazie młodych roślin mogą trwale wpływać na rozwój kukurydzy, szczególnie w fazie 6–8 liści.

Niektóre konsekwencje to:

  • Uszkodzenie roślin kukurydzy
  • Nieregularne pylenie
  • Mniej rzędów ziarniaków na kolbę
  • Zmniejszenie głównej kolby

Po obumarciu pierwszej kolby może się wytworzyć druga. Jednakże rozwój drugiej kolby jest opóźniony i dlatego może mieć miejsce niewystarczające zapylenie. W skrajnych przypadkach nie tworzy się druga kolba, co prowadzi do zmniejszenia plonów.


Agronomiczne środki zaradcze:

  • Przygotowanie gleby o dobrej strukturze
  • Odpowiednie zaopatrzenie roślin w składniki pokarmowe
  • Zrównoważenie zawartości składników odżywczych
  • Unikanie zabiegów herbicydowych w przypadku wysokich wahań temperatury

Do stadium 6 liści okresy chłodu mogą powodować przejściowy niedobór fosforu i fioletowe przebarwienia. Nie należy obawiać się niekorzystnego wpływu na plon.

Podczas określania przydatności stanowiska pod uprawę kukurydzy, często stosuje się wyznacznik średnich temperatur efektywnych w okresie wzrostu oraz sumę temperatur efektywnych.

Przydatność do uprawy odmian o różnych grupach dojrzałości w zależności od średnich temperatur efektywnych i sumy temperatur efektywnych




Średnia temp. maj -
wrzesień w °C


zgodnie z AGPM, podstawa 6°C

grupa dojrzałości (wczesności)

Kukurydza kiszonkowa

Kukurydza na ziarno

Kukurydza kiszonkowa
przy % s.m.


Kukurydza na ziarno
przy % s.m.


wczesna

12,5°C
-

13,5°C
-

przy 32%
przy 35%

1,450°C
1,500°C

przy 65%
-

1,600°C
-

umiarkowanie wcześnie

13,5°C
-

14,5°C
-

przy 32%
przy 35%

1,490°C
1,540°C

przy 65%
-

1,650°C
-

średnio późna

14,5°C
-

15,0°C
-

przy 32%
przy 35%

1,530°C
1,580°C

przy 65%
-

1,670–1,730°C

późna

15,5°C

15,0°C

przy 32%

ok. 1,590°C

przy 70%

Źródło: własne kalkulacje zgodnie z AGPM 2017

3. Wymagania wodne kukurydzy

W porównaniu z innymi roślinami uprawnymi kukurydza ma niskie zapotrzebowanie na wodę w odniesieniu do produkcji suchej masy. Kukurydza wymaga 300 l wody do wytworzenia 1 kg suchej masy. Wartość ta nazywana jest również współczynnikiem transpiracji.

Zestawienie współczynników transpiracji dla różnych rodzajów upraw pokazuje różne zapotrzebowanie na wodę:

Współczynnik transpiracji (l wody/kg s.m.) Rodzaj uprawy
200–300 Proso (sorgo)
300–400 Kukurydza, burak
400–500 Jęczmień, żyto, pszenica durum (twarda)
500–600 Ziemniak, słonecznik, pszenica zwyczajna
600–700 Rzepak, groch, fasola polna, owies

Źródło: BOKU [Uniwersytet Zasobów Naturalnych i Nauk Przyrodniczych] Wiedeń

  • Dobrze odżywione rośliny mają większą zdolność pobierania wody
  • Potas ma szczególne znaczenie, ponieważ ma pozytywny wpływ na bilans wodny roślin
  • Kukurydza ma najwyższe zapotrzebowanie na wodę (do 6 mm na m² na dzień) od pojawienia się wiech do dojrzałości mlecznej.

Dzięki uprawie, wyborze odmiany, obsady roślin, prawidłowej normie wysiewu i Nawożenie można zastosować strategie technologii produkcji w odniesieniu do zapotrzebowania na wodę.

Skutki niedoboru wody

  • Przed rozpoczęciem kwitnienia: zahamowanie wzrostu i tworzenia się kolby
  • Podczas kwitnienia + okresy ciepła: nierównomierne zapylanie
  • Po zapylaniu: ograniczenie przenoszenia asymilatów do ziarna

4. Pobieranie składników odżywczych i przebieg pobierania składników odżywczych w uprawie kukurydzy

Ze względu na swój powolny rozwój w trakcie młodych stadiów rozwoju zapotrzebowanie kukurydzy na składniki odżywcze zaczyna się późno, ale całkowite ich pobieranie z gleby jest wysokie ze względu na wysoki potencjał plonotwórczy. Ponieważ przewidywania dotyczące plonów mogą się znacznie różnić w zależności od specyfikacji stanowiska, wymagane ilości składników odżywczych również wykazują znaczną zmienność.

Składniki odżywcze (kg/ha na 10 dt kukurydzy na ziarno [86% s.m.] lub 100 dt świeżej masy kukurydzy kiszonkowej [28% s.m.]:




Kukurydza kiszonkowa (28% s.m.)

Kukurydza na ziarno (86% s.m.)

Składnik odżywczy

na 100 dt świeżej masy

Ziarna (10 dt)

Słoma (10 dt)

Azot (N)

30–40

12–16

5–9

Fosfor (P2O5)

15–25

6–11

5–7

Potas (K2O)

35–50

4–6

15–25

Magnez (MgO)

7–13

2–3

2–4

Wapno (CaO)

10–18

2–3

5–7

Siarka (S)

3,5

-

-

Źródło: Z Früchtenicht i inni., 1993

Oprócz średnich wartości dotyczących pobrania składników odżywczych ważne są następujące aspekty:

  • Zapotrzebowanie na składniki odżywcze ulega znacznym wahaniom w zależności od specyficznych okoliczności i przewidywanego plonu
  • Odpowiednie zaopatrzenie w mikroelementy
  • Wyniki badań zasobności gleby

Oprócz głównych składników odżywczych (azot, fosfor, potas, magnez, wapń) omówiona zostanie również siarka i mikroelementy. Wymagania dotyczące siarki i azotu są ze sobą ściśle związane, ponieważ te dwa pierwiastki są związane w białkach roślinnych w stosunku 1:10. Dlatego nawożenie siarką jest uzasadnione i nie powinno być pomijane w planowaniu nawożenia kukurydzy.

Zalecane nawożenie

Wysokość nawożenia zależy od zawartości składników odżywczych w glebie i zakładanego poziomu plonu. Każdy plan nawożenia należy dostosować do rozporządzenia w sprawie nawożenia. Poniższa tabela zawiera wartości referencyjne:

Typ Ilość (kg/ha) Termin zastosowania
Nawożenie azotem (N) 140–220 przed siewem, zlokalizowane, przed kiełkowaniem lub po kiełkowaniu
Nawożenie fosforem P2O5 40–80 doglebowo
Nawożenie potasem K2O 200–250 przed siewem (wiosna, jesień)
Nawożenie siarką 30–40 przed siewem, zlokalizowane, przed kiełkowaniem lub po kiełkowaniu
Nawożenie magnezem 40–70 przed siewem, zlokalizowane, przed kiełkowaniem lub po kiełkowaniu

Źródło: KWS SAAT SE & Co. KGaA

Czas maksymalnego pobrania składników odżywczych wydłuża się z 10–15 dni przed kwitnieniem do 25–30 dni po kwitnieniu. W tym okresie ulega pobraniu 85% zapotrzebowania na azot, 73% zapotrzebowania na fosfor i 96% zapotrzebowania na potas. Azot i fosfor są również nadal pobierane podczas dojrzewania kolby. Do tego czasu pobieranie potasu zostaje zakończone.

Czy chcesz uzyskać więcej informacji w temacie Nawożenie? KWS opracował dla Ciebie kilka aspektów.

Przebieg pobierania składników odżywczych (w procentach)

Źródło: Herrmann, 2010


Stadium

N

P2O5

K2O

MgO

S

do stadium 4 liści

2%

1%

4%

3%

2%

od stadium 4 liści do wysychania słupków

85%

73%

96%

78%

85%

dojrzewanie kolby

13%

26%

0%

19%

13%

Przebieg pobierania składników odżywczych

Źródło: prezentacja własna na podstawie Herrmann, 2010

Źródło: prezentacja własna na podstawie Herrmann, 2010

Wyszukaj swojego przedstawiciela